shoeless.eu

A cold feeling from underneath my shoulder blades, goes further towards my hands and makes them shake slightly. A nauseation in my stomach meanwhile. I guess I would call it a sort of fear… fear to have done the wrong thing… Or maybe it feels more like being busted, or no… Guilt! That’s right! Guilt! Suddenly I realize I’ve felt guilty my entire life. For making mistakes, for being me… Read more…

- Mama, kijk! Peipen!

- Wát zeg je jongen?!

- Peipen, peipen! (wijst enthausiast naar zijn trui)

- Ooohh, je bedoelt STREPEN jongen! Strééé-pen!

- Ja, Peipen! Moooooooii!

Tijdens de drukste dagen in mijn leven heb ik geduld geleerd: wat ooit een obsessie van de tijd was, is nu een moment waarop ik iets productiefs doe. Sommige dingen gaan nu eenmaal toch niet sneller. Zoals wanneer je in de tram zit en je constant op je horloge wilt kijken. De rit duurt 20 minuten en dat duurtie elke dag weer, dus beter besteed je die 20 minuten aan iets zinnigs, i.p.v. je druk te maken.

Gisteren was zo’n drukke dag. Eerst een zakelijke afspraak en daarna mijn eerste sessie bij een psycholoog. Ik had overal ruim de tijd voor genomen zodat ik mij niet hoefde te haasten. Toch was een andere spanning die ik niet los kon laten. Read more…

Ik herinner mezelf 3 jaar geleden. Ik had het boek ‘Atlas van de belevenswereld’ voor m’n snufferd. Aanvankelijk dacht ik toen nog dat er iets mis met me was en was ik er enkel door aan het bladeren in de hoop iets tegen te komen wat mij zou helpen mezelf “beter te maken”. Het is een heel luchtig boek over hoe we als mens dingen beleven, helemaal niet het soort kost dat ik gewend ben. Ik had toen besloten over elk hoofdstuk zelf een stuk te schrijven. Over wat mijn mening was over geheimen, mijn belevenis in verslavingen en mijn ervaringen in ontbrekingen.

Ik kwam op meer en meer vragen. Waarom doe ik dit? Waarom denk ik zo? Waarom werkt zus wel en zo niet voor mij? Ik dacht toen dat ik zo mijn “error” op zou sporen, maar omdat ik de antwoorden op de vragen niet wist heb ik alles destijds geërgerd weer terzijde geschoven. Read more…

het was even uitproberen, maar uiteindelijk is het gelukt en de eerste reacties waren goed; salmiaktaart! vanaf nu verkrijgbaar via BONBONbestel.nl !!

… om maar met de deur in huis te vallen.

Na alweer ruim 2 jaar zelfstudie ben ik toch weldegelijk een ander mens geworden. Ik ben nog steeds een schijterd, maar ik dóe wel een hoop dingen die ik eigenlijk niet durf. Ik durf het niet, maakt niet uit, kom maar, ik dóe het wel.
Keuzes maken is zo’n ding. Altijd bang voor het maken van verkeerde keuzes, en daarom maak je soms maar liever helemaal geen keuzes. Maar schade en schande leert uiteindelijk toch weer dat als je niks doet, het sowiezo niet gaat zoals jij het wilt.

Na boeken zoals The Secret en dergelijken in praktijk te hebben gebracht, ben ik er van overtuigd dat het niet eens uitmaakt welke keuze je maakt, Als je de keuze maar maakt. Je focust je energie ergens op, en daardoor komt hetgene je wilt dichterbij. Dus wil je wat bereiken, moet je ervoor kíezen dat te willen bereiken.
Niet altijd even makkelijk. Maak ik wel de “juiste” keuze? Wordt ik er niet gelukkiger van als ik het anders doe?

Ben je boos
Pluk een roos
Zet’m op je hoed…

dan is het morgen weer goed.

Dat zeiden ze vroeger altijd tegen je, toen je nog kind was
Met andere woorden: Get over yourself.
Zo gepiepeld voelde ik me dan. Wat heb je daar nou aan? dat lost het probleem toch niet op?

Nu pas realiseer ik me hoe dat altijd ging, pas nu ik de woede bij anderen zie. Hoe gefrustreerd ik kon zijn en hoe die woede eruit moest. Ik kon met een riem of plastic zak tegen de deur of het bed slaan, totdat ik me af begon te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was. Dan was het voorbij, en de woede was uit mijn systeem. Maar ik maakte nooit wat stuk, dat ging in tegen wat ik wilde zijn. Ik ben niet destructief, maar constructief. Dat was toen al een heel bewuste keus. Read more…

Grof geschud, moedertje natuur wat doe je toch?
Doch een hand, zo zacht, door dochterlief d’r haar
“Stil maar meisje rustig aan…”
Tot noch toe was het nooit zo geweest
Maar nu is elke gelaten traan…
er een teveel

Goed dan, compromis
Het is en blijft mijn aard
Het roer is om, het eind is zoek
Maar er zit schot in de zaak

Doe maar alsof je het beter hebt geleerd
Je hebt niks geleerd
Verstand kwijt, onzekerheid
Hou je vrienden heel dichtbij
En je vijanden noch dichter

Wat jammer dat ik het achterste van je tong al heb gezien
want meer heb je niet in huis

Wie een bedrieger probeert te bedriegen
houdt zichzelf voor de gek
Een oneindig spel met je ego…
Leuk? of vooral nutteloos?

Maar ik zal je wel beloven, als de tijd daar is
Gaan we het op mijn manier doen
of je daar nu zin in hebt of niet

Ik heb nergens zin in
Hard en Zielig
..|..

Fok Jou.